Wat is haptonomie

Haptonomie houdt zich bezig met de ontwikkelen, verhelderen en de verdiepen van het gevoelsleven. We maken hierbij gebruik van de aanraking, de meest directe en natuurlijke vorm van communicatie. Als een kind een nachtmerrie heeft, dan helpen woorden niet, wanneer je het kind op schoot neemt en geruststellend streelt zal het kalmeren. Via de nabijheid en aanraking ervaart het kind geborgenheid en rust. Dit geldt niet alleen voor kinderen maar ook voor volwassenen.

In onze maatschappij waarbij presteren en het hoge tempo van leven de boventoon viert, lijkt de mens de verbinding met zichzelf en de ander steeds meer te verliezen.
De haptonomie gaat uit van het lichaam als drager van onze gevoelens.

Wanneer we ons lichaam niet meer ervaren, voelen we uiteindelijk niet meer wat we nodig hebben en elke onvervulde behoefte leidt tot spanning. Als we de verbinding met onszelf verliezen, zijn we ook de verbinding met de ander kwijt, eenzaamheid en verharding ligt op de loer. Door de aanraking kan de mens zichzelf weer ervaren, zijn gevoelens en behoeftes herkennen en erkennen en zichzelf weer op het goede spoor zetten.

Ons lichaam is gericht op leven en het in stand houden van leven, het lichaam wil niets anders dan stromen en de innerlijke balans in stand houden. Het is vaak het hoofd, ons denken , die werkt als een stoorzender. Het lichaam waarschuwt ons op tijd als er iets mis dreigt te gaan en kunnen we luisteren en ingaan op deze signalen? Door ons weer te verbinden met ons lichaam geven wij het lichaam de gelegenheid haar werk te doen, het natuurlijk zelfhelend vermogen wordt als het ware weer aan gezet.

Tijdens een nascholingsdag haptonomie werden wij(haptotherapeuten)uitgenodigd om te verwoorden wat het vak voor ons inhoudt.

Je kent vast wel dat gevoel van vakantie.

Dat je zintuigen weer lijken open te gaan.

Dat je ziet hoe mooi de blaadjes aan de boom zijn.

Dat je de zachte bries van de wind door je haren voelt.

De aanraking van de zon op je wangen voelt.

Dat je voelt dat je leeft.

Dat je de glimlach van een ander mens opmerkt en dat je degene wil ontmoeten.

Zo'n gewaarwording van uit je hoofd weer in je lijf.

Zo'n gevoel van "aanstaan", levend zijn, verbonden met jezelf en alles om je heen, de mensen, de bomen, de sterren

Eigenlijk heel gewoon, onze natuurlijke staat

Wie wil dat nou niet?